طبق تازه ترین داده های رسمیِ منتشرشده درباره مقیاس کاربران شبکه پلی استیشن، هنوز ده ها میلیون نفر در اکوسیستم پلی استیشن فعال اند؛ عددی که نشان می دهد «آرشیو و تجربه های نسل قبل» همچنان در مرکز توجه کاربران قرار دارد.
در همین فضا، مرور مهم ترین بازی های دوران طلایی پلی استیشن ۴ دیگر صرفاً نوستالژی نیست؛ برای خیلی ها یک راهنمای عملی برای انتخاب بازی، خرید اشتراک، یا حتی تصمیم درباره ماندن روی PS4/رفتن به PS5 است.
| مورد | خلاصه سریع |
| چرا دوباره ترند شده؟ | آمار تازه کاربران اکوسیستم پلی استیشن + دسترسی آسان به بازی های PS4 روی PS5 + موج خبرها و گفتگوهای جدید پیرامون برخی عناوین |
| عدد کلیدی PS4 | فروش PS4 طبق آخرین رقم رسمی اعلام شده: «بیش از ۱۱۷ میلیون» |
| نکته کاربردی برای کاربر | بخش بزرگی از بازی های PS4 روی PS5 قابل اجراست و همین «بازگشت به کلاسیک ها» را ساده تر کرده |
| خروجی این گزارش | فهرست خبری-تحلیلی بازی هایی که هویت PS4 را ساختند و هنوز هم ارزش تجربه دارند |
چرا الان، دوباره درباره دوران طلایی PS4 صحبت می شود؟
۱) اکوسیستم پلی استیشن هنوز بسیار بزرگ است.
وقتی خودِ سونی در گزارش های دوره ای و ارائه های رسمی اش از مقیاس بالای کاربران و زمان استفاده صحبت می کند، طبیعی است که بحث «چه بازی هایی مردم را نگه داشتند» دوباره داغ شود.
۲) مهاجرت از PS4 به PS5 الزاماً به معنی رها کردن بازی های PS4 نیست.
دسترسی گسترده به کتابخانه نسل قبل روی کنسول جدید باعث شده بسیاری از کاربران، هم زمان با تجربه بازی های جدید، سراغ ستون های PS4 هم بروند؛ دقیقاً همان چیزی که الگوریتم ها و شبکه های اجتماعی هم با موج «بازخوانی کلاسیک ها» تقویت می کنند.
۳) خبرهای تازه، بعضی کلاسیک های PS4 را دوباره به تیتر برگردانده اند.
گاهی یک خبر کوچک مثل بحث های حقوقی یا فنی پیرامون یک بازی کافی است تا دوباره نام آن عنوان در شبکه های اجتماعی و سرچ ها بالا بیاید و کاربران جدید هم کنجکاو شوند «چرا این بازی این قدر مهم است؟»
۴) دسترسی روی PC و سیاست های جدید، دوباره نام بازی های پلی استیشن را بالا آورده است.
در سال ۲۰۲۵، تغییرات سیاستی درباره انتشار برخی بازی ها روی PC و ساده تر شدن دسترسی، باعث شده گفت وگو درباره «کدام بازی ها واقعاً ستون های پلی استیشن اند» دوباره شدت بگیرد.
۵) سالگردها و رکوردهای فروش، موتورِ یادآوری اند.
وقتی ناشرها درباره عبور از رکوردهای فروش یا جشن سالگردها خبر می دهند، توجه عمومی دوباره به سمت بازی هایی می رود که زمانی «تعریف کننده» یک نسل بودند.
ستون های دوران طلایی: بازی هایی که «روایت پلی استیشن» را شکل دادند
Uncharted 4: A Thief’s End
Uncharted 4 برای PS4 یک پیام داشت: «داستان گویی سینمایی می تواند هم زمان سرگرم کننده و پرجزئیات باشد.»
اهمیت این بازی فقط در محبوبیتش نیست؛ Uncharted 4 عملاً تبدیل شد به ویترین کیفیت تولید در استودیوهای پلی استیشن: بازی ای که هم مخاطب عام را راضی می کرد، هم استانداردهای فنی نسل را بالا می برد.
برای کاربر امروز، Uncharted 4 هنوز هم یکی از مطمئن ترین شروع هاست: ریتم تند، قصه سرراست، و تجربه ای که کمتر کسی بعد از پایان، حس «وقت تلف شد» دارد.
The Last of Us Part II
The Last of Us Part II نقطه اوجِ روایت محورهای نسل PS4 بود؛ هم از نظر تکنیکی، هم از نظر حساسیت های روایی و واکنش های اجتماعی.
در زمان عرضه، این بازی بحث های زیادی درباره مرزهای روایت در بازی ها ایجاد کرد—اما از نگاه خبرمحور، یک واقعیت ثابت ماند: این عنوان نشان داد PS4 تا چه حد می تواند تجربه ای بسیار پرجزئیات، سنگین و کارگردانی شده ارائه کند.
برای کاربر امروز، ارزشش فقط «داستان» نیست؛ این بازی یکی از آخرین نمونه های بزرگ است که نشان داد سخت افزار PS4 چطور می تواند به یک اثر پرخرج و دقیق جان بدهد.
بازی هایی که اکشن سوم شخص را «استانداردگذاری» کردند
God of War (2018)
God of War بیش از یک ریبوت بود؛ یک بازتعریف از ریتم اکشن، دوربین، و روایت احساسی.
این بازی نه تنها از نظر جوایز و توجه رسانه ای در زمان خودش درخشید، بلکه یک پیام مهم برای مخاطب داشت: پلی استیشن می تواند اکشن را «بالغ تر» کند و هم زمان هیجان را از بین نبرد.
برای کاربر امروز، God of War انتخابی کم ریسک است: اگر بخواهید فقط یک بازی برای فهمیدن زبان جدید پلی استیشن در نسل PS4 تجربه کنید، این عنوان معمولاً در صدر پیشنهادها قرار می گیرد.
Marvel’s Spider-Man
اسپایدرمنِ اینسامنیاک به جای اینکه فقط یک بازی ابرقهرمانی باشد، تبدیل شد به «نمونه ی موفقِ لذت خالص» روی PS4.
این بازی به شکل قابل توجهی نشان داد طراحی حرکت (Traversal) چطور می تواند قلب تجربه باشد: تاب خوردن در شهر، خودش یک سرگرمی مستقل است.
اثر مستقیم برای کاربر: اگر وقتتان محدود است و دنبال یک بازی روان، خوش ریتم و قابل پیش بینی (به معنای خوبِ کلمه) هستید، Spider-Man یکی از بهترین نقطه های ورود به دوران طلایی PS4 است.
جهان بازهایی که PS4 را به مقصد اصلی ماجراجویی تبدیل کردند
Horizon Zero Dawn
Horizon Zero Dawn نشان داد یک IP تازه هم می تواند به ستون هویتی پلی استیشن تبدیل شود.
برای خیلی ها، Horizon یک «ورود نرم» به جهان بازها بود: نه آن قدر پیچیده که گیج کننده شود، نه آن قدر ساده که سطحی به نظر برسد.
برای کاربر امروز، اهمیتش در تعادل است: جهان باز بودنش خسته کننده نمی شود، روایتش قابل پیگیری است، و اکشنش برای طیف وسیعی از بازیکن ها قابل مدیریت است.
Ghost of Tsushima
Ghost of Tsushima از آن بازی هایی بود که خیلی ها آن را «وداع شیکِ PS4» نامیدند: ترکیب چشم نوازِ هنری، مبارزه شمشیرمحور، و حس سفر.
این عنوان، نمونه ای از بازی هایی است که «کیفیت بصری» را به عامل اصلی علاقه کاربر تبدیل کرد؛ خیلی ها حتی قبل از تجربه، صرفاً با دیدن قاب ها و ویدئوها جذب شدند.
از نظر کاربری، Tsushima یک انتخاب عالی برای کسانی است که می خواهند جهان باز را بدون آشفتگی تجربه کنند: مأموریت ها واضح اند، فضا نفس می کشد، و پیشروی معمولاً حس خوب می دهد.
Red Dead Redemption 2
RDR2 یک معیار برای «جزئیات گرایی» و «جهان زنده» بود؛ بازی ای که درباره اش حتی بیرون از جامعه گیمرها هم صحبت شد.
اگر بخواهیم اثر واقعی اش را روی نسل PS4 خلاصه کنیم: این بازی نشان داد «واقع گرایی» فقط به گرافیک مربوط نیست؛ به ریتم، واکنش جهان، شخصیت ها و حس حضور هم مربوط است.
برای کاربر امروز، RDR2 همچنان یک تست مهم است: اگر دنبال تجربه ای آرام تر، غرق شونده و طولانی هستید، کمتر بازی ای در نسل PS4 چنین کیفیتی را تکرار کرده.
بازی هایی که «هویت هنری و چالش» PS4 را تعریف کردند
Bloodborne
Bloodborne یک نقطه عطف برای جامعه گیمرهای چالش محور بود؛ اثری که به نوعی «زبان تاریکِ پلی استیشن» را شکل داد.
نکته مهم این است که Bloodborne فقط سخت نیست؛ طراحی هوشمندانه اش باعث شد شکست خوردن هم بخشی از جذابیت شود.
برای کاربر امروز، این بازی همچنان یک پیشنهاد خاص است: اگر تجربه «فشار کنترل شده» و فضای سنگین را دوست دارید، Bloodborne یکی از مهم ترین دلایلِ ماندگاری دوران طلایی PS4 است و همین ماندگاری باعث می شود هر خبر کوچک پیرامونش، دوباره موج توجه بسازد.
RPGهایی که «ارزش زمانی» ساختند
The Witcher 3: Wild Hunt
ویچر ۳ شاید مهم ترین نمونه ای باشد که نشان می دهد یک بازی می تواند «سال ها» زنده بماند.
این عنوان در نسل PS4 نه فقط به خاطر داستان و مأموریت ها مهم بود، بلکه مفهوم «پکیج کامل» را جا انداخت: بازی پایه بزرگ، بسته های الحاقی پرمحتوا، و دنیایی که تصمیم های شما را جدی می گیرد.
برای کاربر امروز، پیامش ساده است: وقتی یک بازی بعد از سال ها هنوز درباره اش صحبت می شود، یعنی تجربه اش معمولاً هنوز هم «ارزش پول و وقت» دارد.
Persona 5
Persona 5 یکی از ستون های JRPG در دوران PS4 بود؛ بازی ای که بخش بزرگی از جامعه پلی استیشن را با یک ریتم متفاوت از جریان اصلی همراه کرد.
برای کاربر امروز، Persona 5 یک پیشنهاد «برای آدم های صبور» است: اگر بازی کوتاه می خواهید، انتخابش نکنید؛ اما اگر دنبال داستان، شخصیت پردازی و سبک بصری متفاوت هستید، یکی از شاخص ترین تجربه های PS4 است.
Final Fantasy VII Remake
FFVII Remake روی PS4 تبدیل شد به نمونه ای که نشان می دهد «بازسازی» می تواند هم وفادار باشد، هم مدرن.
این عنوان برای خیلی ها نقش «دروازه ورود» به یک جهان قدیمی را داشت: کسانی که نسخه کلاسیک را بازی نکرده بودند، با این بازسازی بالاخره وارد داستان شدند.
برای کاربر امروز، اهمیتش همین است: بازی فقط برای طرفداران قدیمی ساخته نشده بود؛ توانست مخاطب جدید بسازد، و همین ویژگی برای یک نسل، حیاتی است.
آنلاین هایی که فرهنگ بازی کردن را عوض کردند
Fortnite (Battle Royale)
Fortnite روی PS4 فقط یک بازی نبود؛ یک «عادت روزانه» ساخت و معنای بازی سرویس محور را برای میلیون ها نفر جا انداخت.
اهمیتش برای دوران طلایی پلی استیشن ۴ در این است که نشان داد «زندگی اجتماعی» هم می تواند به اندازه تک نفره های سینمایی اثرگذار باشد: جمع های دوستانه، رقابت سریع، و محتواهایی که مدام تغییر می کردند.
در موج بازی های آنلاین، خیلی ها برای کم کردن خطاهای اتصال یا بهتر شدن ورود به سرور، سراغ تغییر DNS می روند و به همین خاطر عبارت هایی مثل «دی ان اس اختصاصی مخصوص بازی شلتر» هم در جست وجوها و گفت وگوهای روزمره گیمرها دیده می شود. با این حال، در عمل DNS بیشتر روی «مرحله شروع ارتباط و پیدا کردن مقصد» اثر می گذارد و معمولاً به تنهایی پینگِ داخل بازی را معجزه آسا تغییر نمی دهد؛ عواملی مثل کیفیت اینترنت، مسیر شبکه و فاصله تا سرور همچنان نقش اصلی را بازی می کنند.
Destiny 2
Destiny 2 روی PS4 یکی از نمادهای «زندگی آنلاینِ بلندمدت» بود: رویدادهای فصلی، گروه سازی، و اقتصاد محتوایی.
برای کاربر امروز، Destiny 2 یادآور این نکته است: دوران طلایی PS4 فقط «تک نفره های سینمایی» نبود؛ مدل سرویس محور هم بخش مهمی از آن نسل را ساخت حتی اگر همه کاربران با آن راحت نبوده باشند.
چرا این فهرست ز «تصمیم ساز» است؟
اگر تازه وارد پلی استیشن شده اید، یا بعد از مدت ها برگشته اید، بزرگ ترین چالش یک چیز است: از کجا شروع کنم؟
چون کتابخانه PS4 آن قدر بزرگ است که بدون راهنما، انتخاب سخت می شود و احتمال «انتخاب اشتباه و رها کردن بازی» بالا می رود.
پیشنهاد عملی
- وقت کم دارید و یک تجربه مطمئن می خواهید: Marvel’s Spider-Man
- یک داستان سنگین و سینمایی می خواهید: The Last of Us Part II
- اکشن + روایت متعادل می خواهید: God of War (2018)
- جهان باز خوش هوا و چشم نواز می خواهید: Ghost of Tsushima یا Horizon Zero Dawn
- RPG طولانی و پرمحتوا می خواهید: The Witcher 3 یا Persona 5
- تجربه خاص و چالش محور می خواهید: Bloodborne
- غرق شدن طولانی در یک دنیای واقع گرا می خواهید: Red Dead Redemption 2
سوالات متداول
به نظر شما مهم ترین بازی های دوران طلایی پلی استیشن ۴ کدام ها هستند؟
- God of War (2018)
- The Last of Us Part II
- Marvel’s Spider-Man
- Ghost of Tsushima
- The Witcher 3
اگر فقط اجازه داشتید یک بازی را به عنوان نماینده PS4 انتخاب کنید، انتخابتان چیست؟ دیدگاهتان را بنویسید.
منابع:
https://sonyinteractive.com/en/our-company/business-data-sales/
https://www.theverge.com/news/604239/sony-bloodborne-60-fps-mod-removal-dmca-takedown-lance-mcdonald
https://www.theverge.com/news/601909/playstation-is-dropping-its-account-linking-requirement-for-some-pc-games
https://www.cdprojekt.com/en/media/news/cd-projekt-wraps-up-the-beginning-of-2025
https://blog.playstation.com/2016/05/10/uncharted-4-a-thiefs-end-out-today-on-ps4/
https://thegameawards.com/rewind/year-2020
